پاييز...

پاییز اومد با تمام رنگهاش با تمام زیباییهاش . خیلی آروم تو شهر قدم گذاشت. پاییز اومد پاییزی که دوست داشتنی بود . پاییزی که تموم رنگهاش خاطره بود اما اینبار تنها اومد تنهای تنها انگار می دونست نمی تونم صدای قدم هاش رو تو کوچه پس کوچه های دلم تحمل کنم می دونست نمی تونم صدای خش خش برگهای زرد بی گناه آرزو هام رو زیر پاهای وحشیش بشنوم . پاییز اومد و باز از این همه رنگ دلم گرفته . کاش پاییز همونطور که نگاهت رو از من گرفت می تونست یادت رو هم از من بگیره . کاش جای آرزوها خرمن خاطراتم خاکستر می شد کاش بنای عظیم غرورم را با نگاهی ویران نمی کردم که حالا زیر این آسمون خاکستری بر سر خرابه هاش اشک حسرت ببارم . حالا که اینطور سر جنگ داری به کی تکیه کنم ؟ حالا که سکوت مهمون تنهاییم شده چطور بگم داری اشتباه می کنی ؟ دیگه بقیه در ادامه مطلب...

نوشته شده توسط hadi - سه شنبه 7 آبان ماه 1387 (ادامه ی متن |